เวสต์แฮม ยูไนเต็ด กับสามเสาหลักผู้พาอังกฤษครองโลกปี 1966

เวสต์แฮม ยูไนเต็ด กับสามเสาหลักผู้พาอังกฤษครองโลกปี 1966

เมื่อสโมสรจากลอนดอนตะวันออกกลายเป็นแกนกลางของแชมป์ฟุตบอลโลก

ฟุตบอลโลกปี 1966 ที่ประเทศอังกฤษรับหน้าที่เป็นเจ้าภาพ ถือเป็นช่วงเวลาสำคัญที่สุดหน้าหนึ่งในประวัติศาสตร์ลูกหนังของชาติ ไม่เพียงเพราะทีมชาติอังกฤษคว้าแชมป์โลกได้เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวจนถึงปัจจุบัน หากแต่ยังเป็นทัวร์นาเมนต์ที่สะท้อนบทบาทของสโมสรเวสต์แฮม ยูไนเต็ด อย่างเด่นชัด ผ่านนักเตะสามรายที่กลายเป็นหัวใจของทีมชุดแชมป์

นักเตะทั้งสามคน ได้แก่ บ็อบบี้ มัวร์, เจฟฟ์ เฮิร์สต์ และ มาร์ติน ปีเตอร์ส ซึ่งต่างค้าแข้งให้กับเวสต์แฮม ยูไนเต็ด ในช่วงทศวรรษ 1960 และถูกเรียกติดทีมชาติอังกฤษพร้อมกันในฟุตบอลโลกครั้งนั้น ความลงตัวของทั้งสามตำแหน่ง กลายเป็นรากฐานสำคัญที่พาทีมชาติประสบความสำเร็จสูงสุด

บ็อบบี้ มัวร์ ทำหน้าที่กัปตันทีมชาติอังกฤษในวัยเพียง 25 ปี เขาเป็นศูนย์กลางของแนวรับ ด้วยความสุขุม การยืนตำแหน่งที่แม่นยำ และความเป็นผู้นำที่โดดเด่น มัวร์ได้รับความไว้วางใจจากอัลฟ์ แรมซีย์ ผู้จัดการทีมชาติในเวลานั้นอย่างเต็มที่ และภาพที่เขาชูถ้วยแชมป์ฟุตบอลโลกที่สนามเวมบลีย์ ก็กลายเป็นสัญลักษณ์ของชัยชนะครั้งประวัติศาสตร์ของอังกฤษ

ในแนวรุก เจฟฟ์ เฮิร์สต์ จารึกชื่อตัวเองไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ฟุตบอลโลก จากนัดชิงชนะเลิศกับเยอรมนีตะวันตก เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม 1966 เขาทำประตูได้สามลูกในเกมเดียว ช่วยให้อังกฤษเอาชนะไป 4-2 หลังการต่อเวลาพิเศษ และกลายเป็นนักเตะเพียงคนเดียวที่ทำแฮตทริกในรอบชิงชนะเลิศฟุตบอลโลกจนถึงปัจจุบัน

ขณะที่ มาร์ติน ปีเตอร์ส คือผู้เล่นที่เชื่อมเกมระหว่างแดนกลางและแนวรุกอย่างมีประสิทธิภาพ เขาเป็นผู้ทำประตูให้อังกฤษขึ้นนำในนัดชิงชนะเลิศ และมีผลงานสม่ำเสมอตลอดการแข่งขัน ความสามารถในการเคลื่อนที่หาพื้นที่และการตัดสินใจที่แม่นยำ ทำให้ปีเตอร์สได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักเตะที่มีความเข้าใจเกมสูงที่สุดของยุคนั้น

ความพิเศษของเรื่องราวนี้ คือการที่นักเตะทั้งสามคนมาจากสโมสรเดียวกันอย่างเวสต์แฮม ยูไนเต็ด ซึ่งไม่ได้ถูกจัดอยู่ในกลุ่มสโมสรที่ประสบความสำเร็จสูงสุดของอังกฤษในเชิงถ้วยรางวัล แต่กลับสามารถหล่อหลอมผู้เล่นที่มีคุณภาพและพร้อมรับบทบาทสำคัญในเวทีระดับโลกได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ด้วยเหตุนี้ เวสต์แฮม ยูไนเต็ด จึงถูกขนานนามในหมู่แฟนบอลว่าเป็น “สโมสรแห่งแชมป์โลก” และเรื่องราวของ มัวร์, เฮิร์สต์ และ ปีเตอร์ส ยังคงถูกกล่าวถึงในฐานะช่วงเวลาที่สโมสรจากลอนดอนตะวันออก ได้กลายเป็นหัวใจของทีมชาติอังกฤษทั้งประเทศอย่างแท้จริง